Φωτογραφική συσκευή αποσμόρευσης μικροκυμάτωνΑρχή

Εφαρμόζεται στο βιομηχανικό μήκος κύματος UV 154nm-254nm, όσο μικρότερο μήκος κύματος, τόσο μεγαλύτερη είναι η ενέργεια, τα υπεριώδη ακτίνες κάτω από το μήκος κύματος 254nm μπορούν να σπάσουν το O2, παράγοντας O3, μεγαλύτερο από το μήκος κύματος 254nm ουσιαστικά δεν μπορεί να σπάσει το O2, επειδή το μήκος κύματος 154nm-185nm είναι σχετικά σύντομο, έτσι ώστε το διαστημικό εύρος της "δολοφονίας" είναι μικρότερο. Το 185nm-254nm, παρά το μεγαλύτερο μήκος κύματος, είναι σχετικά μεγάλο.

Φωτόλυση οξειδωτικό αποσμητικό εξοπλισμό, χρησιμοποιώντας το πρότυπο NBL υπεριώδη λαμπτήρα, παράγει υπεριώδη ακτινοβολία, όπου το μήκος κύματος 154nm-185nm στη σειρά φάσματος κάνει το ποσοστό του 14%, υπεριώδη δόση μεγαλύτερη από 45mw / cm2, φωτονική ενέργεια μεγαλύτερη από 1000kJ / mol, είναι η τρέχουσα βιομηχανική UV / O3 υπεριώδη λαμπτήρα δόση και ενέργεια μεγάλη υπεριώδη ακτινοβολία, οξειδωτική δύναμη μικρότερη από 380kJ / mol (η δύναμη κλειδιού και το μήκος κλειδιού των κοινών χημικών δεσμών βλέπετε τον παρακάτω πίνακα) ρύπων, υπεριώδες φωτόλυση οξυγόνο παράγει όζον, η συγκέντρωση του όζοντος διαμορφώνεται σύμφωνα με 1.8Kg / h, σχεδιασμός συγκέντρωσης του όζοντος 200mg / m

Ο μηχανισμός φωτολύσης οξείδωσης των καυσαερίων περιλαμβάνει δύο διεργασίες: πρώτα, κατά τη διάρκεια της παραγωγής μιας ομάδας ιόντων, ο αριθμός των μορίων επιβλαβών αερίων που επηρεάζονται, διαλύονται από μόνα τους σε μονοειδή ή μετατρέπονται σε ουσία. Δεύτερον, περιέχει μεγάλο αριθμό σωματιδίων και ιοντικών ομάδων, που ενεργούν με τα μεγάλα μοριακά αέρια (όπως το βενζίνο, το τορφένιο κλπ.), ανοίγοντας τους μοριακούς χημικούς δεσμούς τους και μετατρέποντας τους σε μικρές μοριακές ύλες. Τα ιόντα οξυγόνου έχουν πολύ ισχυρή οξειδωτικότητα και μπορούν να οξειδώσουν τα αντικείμενα που δεν ελέγχονται από αρνητικά ιόντα. Τα περιττά ιόντα οξυγόνου (θετικά) μετά την αντίδραση των καυσαερίων μπορούν να συνδεθούν γρήγορα με τα ιόντα οξυγόνου (αρνητικά) σε ουδέτερο οξυγόνο, προκαλώντας αρνητικές επιπτώσεις στον εξοπλισμό και το περιβάλλον. Τρεις μεγάλες ποσότητες ενεργού οξυγόνου υπό τη δράση των υπεριώδειων ακτίνων μπορούν να επιταχύνουν την ταχύτητα οξείδωσης και την αποδοτικότητα οξείδωσης.

Υπό τη δράση των υπεριώδειων ακτίνων στο εύρος μήκους κύματος 154nm-184.9nm (1200KJ / mol-600KJ / mol), από τη μια πλευρά, το οξυγόνο στον αέρα διαλύεται και στη συνέχεια συνδυάζεται για να παράγει όζον. Από την άλλη πλευρά, σπάζουν τους χημικούς δεσμούς των ρύπων και σχηματίζουν ελεύθερα άτομα ή ομάδες. Το όζον που παράγεται ταυτόχρονα συμμετέχει στη διαδικασία αντίδρασης, έτσι ώστε τα αέρια εξάτμισης να διαλύονται τελικά και να οξειδωθούν σε απλές σταθερές ενώσεις CO2, H2O, N2, η πιθανότητα μιας σειράς διεργασιών καθορίζεται από:

(1) Μπορούν τα μόρια ρύπων να διασπαστούν, εξαρτάται από το αν οι χημικοί δεσμοί τους είναι χαμηλότεροι από τη δυνατότητα φωτονικών UV που παρέχονται;

(2) εάν ο χρόνος διάσπασης αντίδρασης είναι 1S, εάν ο χρόνος οξειδωτικής αντίδρασης φθάνει 5-8S·

(3) το περιβάλλον της UV φωτόλυσης είναι σταθερό, απαιτεί θερμοκρασία αντίδρασης <70 °, ποσότητα σκόνης <200mg / m3,

Σχετική θερμοκρασία 200%.

• Υπερβολικά υψηλή περιεκτικότητα σε ορισμένα χημικά στοιχεία (π.χ. CL, F).

Ενέργεια κλειδιού και μήκος κλειδιού κοινών χημικών δεσμών